BOOK 2
AMA: ADRIANO
ALIPIN
THE RECAP
Si Adriano Hernandez, ang isang amang nagbigay ng kanyang puso at pagmamahal sa kanyang pamilya. Nakapangasawa ng isang magandang babae na ang pangalan ay Isabelle.
Isang mabuting maybahay itong si Isabelle, pero nalulong sa sugal kung saan ginamit niya ang pera para sa kanilang dalawang anak na sina Ezekiel (panganay) at Ezra (bunso).
Dalawang gwapong binatang nagmana sa kanilang ama na si Adriano.
Parehong malakas ang dating at may mga pinagpalang sukat ng alaga na nakuha din nila mula sa kanilang ama.
Hindi naging madali ang buhay nila, lalo pa noong nalaman na nilang may bisyo ang kanilang ina. Pero dahil sa taglay na galing at kabaitan ni Adriano ay muli niyang nabuo ang kanyang pamilya. Sumabak sa Duelo sa Isla na kung saan nanalo si Adriano.
Pero sa mga mata ni Adriano, akala niya ay ayos na ang lahat. Isang buong pamilya na sila.
Pero ang hindi niya alam ay may bisyo pa itong si Isabelle na paniguradong kapag nalaman ni Adriano ay tiyak na hiwalayan ang kahihinatnan.
Dito pumapasok ang pamilya ni Israel na may nag-iisang anak na ang pangalan ay Paco.
Si Israel ay may dating, may itsura, at higit sa lahat ay malibog. Nabingwit niya si Isabelle at ngayon ay gumagawa sila ng kalokohan kasama si Jovan, ang bayaw ni Israel. Isang sikretong 3some ang nagaganap sa kanilang tatlo na ngayon ay alam na ni Paco.
Si Paco naman ay isang dose anyos na binabaeng mahilig din sa sariwang laman. Sariwang laman nila Ezra at Ezekiel. Naranasan na ni Paco ang lahat sa kamay ng magkapatid. Nasubo na niya ang mga alaga ng mga ito, nalunok na niya ang mga tamod at higit sa lahat ay nakantot na siya ng maraming beses.
Sa ngayon, alam na rin ni Israel ang namamagitan sa kanyang anak at sa dalawang anak ni Isabelle.
Si Adriano ay nagtatrabaho sa isang construction site.
May mga naging kaibigan siya dito.
Sina Dong, Santi, Chard at Joms.
Mabubuting kaibigan ang apat na ito na naging tagapayo ni Adriano.
Pero sa hindi inaasahang gabi ni Adriano ay natuklasan niyang si Dong, ang pinakakuya-kuyahan nila, ay mahilig pala sa lalaki. Kahit may asawa ito, tumitikim pa rin siya ng katulad niyang may lawit.
Siniwalat nila ang katotohanan kay Adriano at wala namang naging problema sa bida ang pakikipagtali ni Dong sa mga kasamahan. Noong gabi ding iyon ay ang pinakaunang tikim ni Adrino ng masarap na chupa at kantot.
Hindi niya inaasahan na ganoon pala kasarap ang magpasubo at kumayod ng tumbong ng barako.
Doon namulat si Adriano sa pakikipagtali sa kapwa niyang lalaki, kasama ang mga barakong kaibigan.
***
Dumating ang isang offer mula sa Maynila at dahil kailangan ng pera ni Adriano ay sumubok ito. Pinayagan ng kanyang asawa at kahit mabigat sa loob ng dalawang anak ay napapayag narin ang mga ito.
Mag-isa lang si Adriano nakapagparehistro dahil hindi rin puwede ang kanyang mga kasamahang sina Dong.
Kaya naman mag-isa lang siyang pumunta sa Maynila at doon nakakilala na naman siya ng mga bagong kaibigan.
Si Jawo, Nelson, Hank, Bryan, Robin
May nakilala rin silang tindero malapit sa kanilang apartment, isang binatilyo na ang pangalan ay Bogs. May malaking pagnanasang matikman silang mga construction worker.
Habang si Jawo naman ay may sikretong pagnanasa kay Adriano, hanggang sa napagbigyan din nila ito.
***
Sa kabilang panig naman ay narito ang isa pang pamilya na pinangungunahan ni Khalil Rahim na may asawang napakaganda at sexy na si Lily. May tatlong anak sila, si Lucius (panganay), Amira (pangalawa at babae), Bryce (bunso).
Sila ang kilalang pamilya. Kilala sa business at social media. Isa sa mga makapangyarihang tao si Khalil at lahat ng gusto niya ay nakukuha niya.
May apat na tauhan si Khalil, pero nang mamatay si Adamson ay kinailangan na nilang maghanap ng kapalit nito.
Sa maraming naganap sa daloy ng kuwentong ito.
Kaya heto tayo at bubuksan na ang ikalawang libro ng AMA: ADRIANO - ALIPIN
***
ANG NAKARAAN
SA MANILA
“Ayos lang ba sila, kuys?” ang tanong ni Nelson na kasabay niyang kumakain nang tumawag si Ezekiel.
“Oo, ayos lang iyon, ganyan lang talaga ang mga binata, minsan talaga nag-aaway,” ang sabi ni Adriano, sabay inom ng kape.
“Oo kami nga ng kapatid ko noon ehh, suntukan talaga.” ang sabi ni Hank nang papunta ito sa mesa na may dala dalang kape. “Magiging ok din sila..” ang biglang sabi ni Adriano at uminom na ulit ng kape.
“Mukhang mababait naman ang mga anak mo eh, naririnig kong nagpo at opo sa iyo,” ang sabi ni Hank.
“Oo, tinuruan ko talaga silang gumalang, para naman kahit mahirap lang kami eh may respeto pa rin sila sa kapwa,” ang sabi ni Adriano.
“Mabuti ung ganyan kuys, mas mabuti ang may respeto talaga,” ang sabi naman ni Nelson.
Sa umaga, ito ay nagkuwentuhan lang sila at sinabi ni Adriano na aalis muna siya at maggagala sa mall. Naiinip na kasi siya dahil may ilang araw pa silang ilalagi sa unit bago magsimula sa kanilang trabaho.
***
SA PROBINSYA.
Kinatanghalian naman ay pinadalhan ni Isabelle ang dalawang anak niya ng pagkain at hindi si Paco ang naghatid nito sa kanila.
Naisip na lang din ni Ezekiel na buti at hindi si Paco ang naghatid dahil hindi sila okay ngayon ni Ezra.
Nasa kwarto pa rin ito at hindi pa rin lumalabas, ginugulo pa rin ang kanyang isipan at may konsensiyang nararamdaman sa ginawa nila ng kanyang nanay kagabi. Hindi na sumabay si Ezra sa kanyang kuya kumain ng tanghalian.
Pakiramdam kasi niya ay nahihiya siya sa kanyang ginawa at hindi alam kung sasabihin ito sa kapatid. Napa-praning din siya na kapag kinuwento niya ito sa kanyang kuya ay baka magalit lang sa kanya ito o baka isumbong agad siya sa kanyang tatay.
Alam naman niyang may malupit din silang sikreto sina Ezekiel at Adriano, pero iba kasi itong ginawa niya. Nanay na nila ang kanyang ginalaw at kinantot.
Kinahapunan ay nasa loob pa rin ng kwarto si Ezra. Nagtutulog-tulog lang ito at narinig ang kanyang Kuya Ezekiel, tapos ay kanina pa kumakalam ang kanyang sikmura.
“Bunso… kumain kana lang dito sa kusina, kanina pa walang laman yang tiyan mo at lalabas muna ako, kausapin mo na lang ako kapag ok kana, makikinig ako,” ang sabi ni Ezekiel at hindi na siya umimik pa. Narinig na lang ni Ezra ang pagsara ng pinto.
Naisipan munang tumambay ni Ezekiel sa may dalampasigan.
Sa kanyang paglalakad ay narinig niyang may tumawag sa kanya at dali-dali niyang namukhaan ang dalawang kalalakihang ito. Si Dong at si Santi na may dala-dalang mga gamit sa pangtrabaho at mukhang naisipan din ng mga ito na tumambay muna sa dalampasigan.
Nakaupo ang dalawa at lumapit si Ezekiel sa dalawang ito at nagkamustahan sila. “Oh, upo ka muna, asan ung kapatid mo.. parang hindi ako sanay na wala ang isa ahhh,” ang sabi ni Santi. “Oo nga asan ang kapatid mo?” ang tanong ni Dong kay Ezekiel na parang hinihimay ang pagkatao ng binata dahil titig na titig ito na suot lang ay sando at manipis na shorts.
“May sakit po si Ezra,” ang biglang sabi ni Ezekiel dahil ito lang naman ang kaya niyang sabihin. Tumango na lang ang dalawa at tuloy-tuloy lang ang kanilang kamustahan. Sinabi ni Ezekiel na nakipagkuwentuhan lang siya sa kanyang tatay kanina.
Nagkasarapan ang kanilang kuwentuhan at biruan pa, kung saan nagulat na lang si Ezekiel at Santi nang biglang magyaya si Dong ng isang inuman. “Ano gusto mo ba? Tig-dalawang bote lang, ipagpaalam ka na lang namin sa nanay mo tsaka sa tatay mo, hehehe,” ang sabi ni Dong.
“Ok sige tara, sarap sarap ng kwentuhan natin ehh.. May alam akong lugar kung saan tayo pwedeng mag inuman,” ang sabi ni Santi. “Tara.. tapos ako na ang kakausap sa nanay at tatay mo,” ang sabi ni Dong, pero wala siyang balak sabihin kay Adriano ito. Kaya dali-dali lang niyang tinawagan si Isabelle at pinagpaalam si Ezekiel.
Wala namang problema kay Isabelle ito at tila pabor pa nga sa kanya ang pag-alis ni Ezekiel dahil kanina pa sa palengke ay iniisip na niya kung puwede pa bang ipagawa niya sa kanyang bunso ang ginawa nila kagabi.
“Ok na sa nanay mo. Sinabi ko kasi na may salo-salo sa bahay,” ang sabi ni Dong.
Tumango si Ezekiel at sabi sa sarili na “ok na din ito, para naman hindi kami palaging magkasama ni bunso, tutal galit din naman ata siya sa akin kahit alam kong wala akong kasalanan,” naramdaman na lang ni Ezekiel ang pag-akbay ni Dong sa kanya at naglakad sila papunta sa lugar na sinasabi ni Santi.
***
SA MANILA.
“Mukhang gabi na ahhh, kailangan ko nang umuwi,” ang sabi ni Adriano sa sarili at lumabas na siya ng mall. Nag-ikot-ikot lang naman siya at nagmerienda para lumipas lang ang oras dahil masyado na siyang nabuburyo sa unit nila. Habang naglalakad si Adriano sa may bangketa ay may naririnig siyang sumisigaw.
“Hoy! Snatcher!”
“Snatcher!” ang sigaw ng lalaki at dali-dali niya itong nilingon kung saan nakikita niyang papalapit sa kanyang kinatatayuan ngayon ang manghahablot ng cellphone. Alam ni Adriano kung gaano katalamak ang agawan ng cellphone at bag sa Maynila, kaya maingat din siya.
Pero ngayon ay may nangangailangan ng tulong at dahil mabuting tao naman siya at may kakayanan siyang tumulong. Kaya ang snatcher na papalapit sa kanya ay dali-dali niyang sinunggaban. Mabilis niyang binigyan ng isang suntok ito sa mukha at sipa kung saan tumumba ang lalaki.
“Sorry po! Sorry po.. Tama na! Tama na!” ang sigaw ng binatang umagaw ng cellphone. Itinaas ng lalaki ang cellphone na kinuha niya at kinuha naman ito ni Adriano, marami ang nakasaksi sa ginawa nitong kabutihan at ang iba ay tinapik siya sa balikat dahil sa mabuting ginawa.
Hingal na hingal ang taong inagawan ng cellphone, dali dali itong lumapit kay Adriano at nagpasalamat. “Wooh.. ahh ahh ahhh, thank you! Thank you! Buti at nahuli mo itong snatcher na ito.. Hindi ko alam ang gagawin ko kapag tuluyang nawala itong cellphone ko, salamat talaga..” ang sabi ng lalaki sa kanya.
“Walang anuman bossing!, next time mag iingat ka na lang at wag mong ilalabas ang gamit mo, maraming snatcher at holdaper dito,” ang sabi ni Adriano at nang papaalis na siya ay narinig niyang sinabi ng lalaki na “oh heto tanggapin mo,” ang sabi ng lalaki sa kanya.
Pero dali-dali niyang tinanggihan ito at sabing, “Hindi na kailangan pa, nakatulong na ako ayusin na iyon,” ang sabi ni Adriano, at binigyan niya ng napakatamis na ngiti ang lalaki.
Walang nagawa ang lalaki at sabi na lang niya na “kung baka sakali lang ay kailanganin mo ng tulong ko, huwag kang mahihiyang tumawag, heto pala ang calling card ko,” ang sabi ng lalaki at inabot niya ito kay Adriano.
Kinuha naman ni Adriano ito. “Salamat dito,” ang kanyang sabi, at dali-daling binulsa ang calling card at umalis na rin.
Masarap sa pakiramdam ang nakatulong siya, pero medyo napaisip lang siya at sabi sa sarili na “Ganun ba lahat ang mayayaman, kailangan laging may kapalit… ” ang kanyang sabi at napailing na lang.
Umuwi si Adriano at madilim na ang paligid. Pagkadating niya sa unit nila, nakarinig siya ng hiyawan sa pinto pa lang.
Kaya nang buksan niya ito ay kitang-kita niya ang mga kasama sa bahay na nakaupo, umiinom ng alak, at hindi inaasahang makikita si Bogs na nandoon din.
“Hay! Tangina nyo talagang mga lasinggero at malilibog, ahahahahaha,” ang natatawa niyang sabi at dali-dali siyang tinawag at sinabihang sumali na sa kanilang inuman.
Wala naman siyang nagawa, kaya sinabi niyang magbibihis muna siya.
Pumasok muna si Adriano sa loob ng kwarto para magpalit ng damit, dali dali niyang hinubad ang pantalon at nakapa ang matigas sa bulsa at dinukot niya agad ito. Naalala niya ang calling card na inabot sa kanya ng lalaki at binasa niya ito.
“Khalil - CEO” at may isang logo ng lion na naka-side view at may itim na leather na tali.
Pero binato lang niya ito sa ibabaw ng kanyang kama at lumabas.
Itutuloy…
No comments:
Post a Comment