SA BAHAY NILA GARRY
“Uhgmm!!! Ahhhhhh!!! Ang init…” ang paghikab at pag-unat ni Garry habang ito ay nasa loob ng kwarto at nagising na mula sa pagtulog.
“Makaligo na nga at baka dumating na rin sila Maria,” ang sabi niya sa sarili at dali-dali na itong naghubad ng kanyang damit sa kwarto pa lang. Tapos ay lumabas itong walang kahit anong saplot habang ang tuwalya niya ay nakasampay sa balikat.
Pasipol-sipol pa itong pumasok sa loob ng banyo at doon nagsimulang magbuhos ng tubig, magsabon ng kanyang katawan, hanggang sa kasingit-singitan.
Sinigurado niyang malinis ang buong katawan hanggang sa ilang minuto rin siya sa loob ng banyo para mag-alis ng init.
Lumabas itong nakatapis na lang at pumasok agad sa kwarto, nagsuot muna siya ng itim na boxer briefs na halos bakat pa rin ang kanyang alaga kahit ganun ang suot niya. Minabuti niya munang mahiga at silipin ang kanyang cellphone.
Ilang sandali pa ay bigla na lang siyang nakatanggap ng katok mula sa kanilang pinto. Napahinto siya sa kanyang pag ce-cellphone.
Dali dali naman siyang napatingin sa relo at sinabing “Abah, napaaga ata ung pagbabalot nila.. Wala pang tanghalian ahhh, 11:30 pa lang..” ang kanyang sabi at lakas loob naman siyang bumangon at hindi na nagsuot ng kahit ano dahil alam naman niyang si Maria at Billy lang naman ito na kanyang pagbubuksan.
Sa kanyang pagbukas ng pinto ay nanlaki ang mga mata niya sa nakita niya.
Nakita niya ang mukha ni Fred na nakangiti sa kanya na parang kala mo ay walang nangyari.
Hindi na din kasi halata ang sugat sa kanyang labi at hindi na din kapansin pansin ang marka sa kanyang leeg.
Hindi rin napansin ng mga kaibigan nito kanina sa simbahan, dahil siya at si Aust lang ang may alam sa magkakaibigan ang totoong nangyari.
“F–Fr–Fred…”
“Ahh.. anong… anong.. Gina—ginagawa mo dih—toh”
“Hello tito Garry!”
“Hindi mo po ba ako papasukin..”
“Gusto ko lang naman pong makausap ka…” at habang sinasabi ito kay Garry ay may kung ano ano nang nararamdaman ito.
Pagkabalisa.
Kaba.
Takot.
At kaunting tapang.
Habang si Fred ay iisa lang ang tumatakbo sa kanyang isipan na hindi mabasa ni Garry kung ano iyon.
***
SA SIMBAHAN
“Mare! Mare! Eto na ’yung pagkain natin, hehehe, puwede na tayong umuwi, tutal tapos na… tatlo na ’yan, ikinuha ko na rin ang asawa mo,” ang sabi ni Nena nang iabot niya ang isang naka-microwaveable tupperware na may lamang kanin at ulam.
“Naku salamat at hindi na kami bibili mare, sige sabihan ko na ung mga bata,” ang sabi naman ni Maria at sa kanyang paglingon kung saan si Yael at Billy nakita niyang nag kukwentuhan lang ang mga ito kasama na din si Warren.
Dali dali niyang nilapitan ito at sinabing pwede na silang umuwi dahil natapos na ang kanilang ginagawa. May pagkain na din sila para kay Garry na ngayon ay naghihintay sa kanila.
Kanina bago dumating si Maria ay nag kukwentuhan sina Warren, Billy at Yael, pinag uusapan si Fred kung bakit bigla itong umalis. Pero wala naman silang kaalam alam kung ano ba ang totoong dahilan, kaya naman sinabi na lang ni Billy na baka may importante itong lalakarin at wag na lang masyadong isipin pa.
Nang lapitan na sila ni Maria at yayaing umuwi ay nag paalam na din sila kay Warren at lumabas na ng simbahang masaya dahil nakatulong sila sa pagbabalot ng mga ipamimigay ng simbahan.
“Tricycle!” ang tawag ni Yael at isa lang ang kanilang sinakyan pauwi sa kanila.
***
SA BAHAY NI GARRY
Ayaw man papasukin ni Garry pero wala na siyang nagawa pa nang mismong si Fred na ang tumulak ng pinto at sinabing “hindi mo po ba ako papasukin tito… kailangan lang kitang kausapin tungkol sa nangyari sa atin.. Gusto ko lang humingi ng sorry..” ang sabi ni Fred.
“Siguro tama na dito na lang tayo mag-usap. Hindi ka na welcome sa pamamahay ko, Fred…” ang matigas na sabi ni Garry.
Kaya naman tumango at nagpakita ng lungkot si Fred at sinabing “sorry po tito.. Sorry sa mga ginawa ko sayo, ung pamba-blackmail ko, sorry..”
“Nadala lang talaga ako ng init ng katawan ko nun..”
“Sa totoo lang pinag isipan ko po talaga ito, sorry sa mga sinabi ko at sana kalimutan na natin lahat iyon tito.. Kung ayos lang sayo,” ito ang kanyang malumanay na sabi habang ang mga mata ay nakatitig sa mga mata ni Garry at paminsan-minsan ay bumababa ang tingin niya sa magandang katawan at alagang tulog.
Nang marinig ni Garry ang binitawang paumanhin ng binata ay nakumbinsi agad siya. “Hmmmm.. Sige, pinapatawad na kita, pero sana hindi na maulit ang lahat ng iyon.”
“Huwag na din natin sana mabanggit kay Billy, wala kasi siyang alam.. Kahit sa mama niya,”
“Sana magbago ka na, Fred, at hindi mo na sirain ang ikalawang pagkakataon na ibibigay ko sa iyo.” Ito ang seryosong sabi ni Garry sa kanya.
Tumango naman itong si Fred at sinabing “opo tito.. Hindi na po..” ang sabi niya at agad naman siyang sinabihan ni Garry na “sige na umuwi kana at kailangan ko na din magpahinga.”
“Hmmmm, ti-tito, ok lang po ba na maki inom na din ako ng tubig, kanina pa po kasi ako nauuhaw..” ang pakiusap ng binata sa kanya.
Para kay Garry, wala na din naman siyang kailangan pang ipagdamot, nag kausap na sila ni Fred. Kaya naman binuksan na niya ang pinto ng pagkalaki-laki at pinapasok ang binata.
“Hintayin mo na lang ako dito..” ang sabi ni Garry at tumango naman itong si Fred.
Lumakad si Garry papunta sa kusina at habang kumukuha ito ng baso para lagyan ng tubig ay nagsimula na din ang binata sa kanyang binabalak.
Naisip na niya na ganito ang mangyayari kaya naman hindi na siya nagpatinag pa. Agad niyang isinara ng dahan dahan ang pinto.
Habang nasa may bandang kusina si Garry, dali-dali na siyang naghubad. May kaunting bilis at kaba.
Isa-isa niyang inalis ang damit niya at walang itinira ni isa.
Nanatiling nakatayo at naghihintay kay Garry sa paglabas nito sa kusina. Walang nasa isip kung hindi ang maakit niya si Garry.
Sa paglabas ni Garry mula sa kusina at pagkakita niya kay Fred. Napamura na lang siya at muntik nang matapos ang tubig sa baso.
“Uy! Putangina!!”
“Anong ginagawa mo Fred!”
“Akala ko ba nag-usap na tayo!” ang sabi ni Garry na may malakas at mataas nang boses habang nakatingin sa hubad na katawan ni Fred.
“Magbihis ka nga! Tangina naman ehh!” ang pagalit na sabi ni Garry.
“Hindi ka maayos na kausap..” at binaba na niya ang tubig sa mesa.
“Magbihis kana, Fred at umalis na dito sa pamamahay ko!!” ang pasinghal na sabi ni Garry at nakakaramdam na naman siya ng pagkainis.
Dahil ang akala niya ay ayos na, pero heto si Fred na nakahubad baro at parang kala mo ay inaakit siya.
Nang tumalikod si Garry ay lakas loob naman lumakad si Fred. Walang pinakinggan sa mga utos ni Garry. Wala siyang sinunod ni isa at sinunod lang niya ang nasa isipan niya.
Hinabol niya si Garry at hinawakan agad ang kamay ng amang galit.
“Please tito! Pagbigyan mo na ako..”
“Kahit mabilis lang please!!” ang paghila pa nito sa kamay ng barako.
“Promise last na yun, gusto ko lang maramdaman ulit ang alaga mong ito sa butas ko…” ang sabi pa niya at nagulat na lang si Garry nang hawakan ni Fred ang kanyang alaga, sinapo ng binata ang titing natutulog, kaya dali dali niyang tinulak si Fred.
Pagkatulak niya ay bumagsak agad si Fred, medyo natakot na siya dahil baka maulit muli ang naganap sa resthouse.
Pero parang wala lang kay Fred ang ginawang pagkakatulak sa kanya at pagkabagsak.
Dali-dali siyang bumangon at narinig muli ang sinabi ni Garry.
Hindi na napigilan ni Garry ang sarili at mas lumakas ang boses niya at nagagalit na siya.
“ANG SABI KO, MAG BIHIS KANA AT UMALIS KANA DITO!” madiin at malakas.
Pero parang wala lang kay Fred ang sigaw na iyon.
Muli siyang lumapit kay Garry, ngayon ay paluhod na siyang lumapit at sinasabing “titooo please! Mabilis lang…” at dahil sa inis ni Garry ay nasampal niyang muli si Fred, napadugo muli ang sugat sa kanyang labi at mabuti na lang hindi na siya hinimatay.
Ngumiti si Fred imbis na matakot.
“Sige tito! Papayag akong saktan mo ako! Sampalin mo ako, sakalin mo ako.. Pero please! Kantutin mo ako! Gusto kong muling matikman ang katawan mo..”
Sa naririnig ni Garry ay parang napailing na lang siya at sinabing “BALIW KANA TALAGA FRED!”
“HUWAG MO PANG HINTAYIN NA MAY MAGAWA AKONG MASAMA..!!”
“INUULIT KO, MAGBIHIS KA NA AT UMALIS!”
Napakataas na ng tensyon sa pagitan nilang dalawa.
Hindi na mapipigilan pa si Fred sa kagustuhan niya. Habang si Garry ay nagpipigil pa dahil ayaw na niyang maulit ang nangyari sa rest house na iyon.
“UMALIS KANA PLEASE, FRED!”
Pero umiling si Fred at dahan-dahan itong tumayo at lumapit kay Garry. Mabilis ang kanyang kamay na biglang hiniwakan ang garter ng briefs ni Garry at hinila ito pababa kasabay ng kanyang pagluhod at doon nakita ni Fred ang alagang kanyang pinagpapantasyahan.
Ang titing kumantot sa kanya noon sa resthouse.
Ang titing inupuan nya nun habang si Garry ay gising at nagpapasasa din sa kanyang lagusan.
Pero dahil sa kanyang ginawa ay napuno na talaga si Garry at bigla siyang sumigaw ng “PUTANGINA MO KA! MAKULIT KA AHHH!!”
“ETO BA GUSTO MO!!!”
“SIGE, PAGBIBIGYAN KITA!”
Sabay dakot nito sa leeg ng binata.
Parang akala mo ay eksena sa pelikula ang nagaganap ngayon.
Biglang inilapit ni Garry ang kanyang bibig sa tenga ni Fred sabay sabing “pahihirapan muna kita tangina mo ka! At binitawan na niya si Fred dahil punong-puno na siya at ang naisip na lang niya ay pagbigyan si Fred tapos ay hindi na mauulit pa.
Ubo na lang ng ubo si Fred habang napaluhod. Dama nya sa leeg niya ang pagkakaipit.
***
MULA SA LABAS NG BAHAY
“PUTANGINA MO KA! MAKULIT KA AHHH!!”
“ETO BA GUSTO MO!!!”
“SIGE, PAGBIBIGYAN KITA!”
Sigaw na narinig ni Maria, Billy at Yael. Habang si Nena ay dumiretso na sa bahay.
Alam nilang si Garry ito na galit kaya naman dali dali nilang tinulak ang pinto na hindi nakalapat.
Nanlambot ang mag-ina sa kanilang nakita.
Kitang-kita ng dalawang mga mata nila ang ayos ni Garry. Nakatayo lang ito, nakasuot ng briefs na nakatagilid na at nakalabas na ang bulbol. Nagtama ang kanilang mga mata, kung saan hindi makapaniwala si Billy at Maria sa naabutan ngayon.
Nagulat naman si Yael dahil nakilala agad niya ang binatang nakaluhod at ubo ng ubo.
Napansin na rin ni Fred na nakatayo ang kanyang kaibigan na si Billy, si Yael at si Maria sa may pinto. Napamura na lang siya sa sarili niya, nanatili siyang naka salampak sa sahig at hubad parin.
Pumasok na ng tuluyan si Maria sa loob ng bahay, dala dala ang pagkain na para sana sa kanilang mag anak.. hindi alam kung saan siya dadalhin ng kanyang emosyon, lumakad si Maria papunta sa kusina dala sa kanyang dibdib ang sakit at hindi makapaniwala sa mga nasaksihan.
Ipinatong na lang niya ang pagkain sa mesa at pumunta sa lababo na balisa at hindi maipinta ang mukha. Dahil sa halo halong emosyon.
Habang si Garry ay hindi alam kung sino ang uunahin dahil nakita niya si Billy na nakatitig lang sa kanya.
Habang ang kanyang asawa ay lumakad na papunta sa kusina, ni walang salitang lumabas na parang na-shock sa mga nakita.
Si Yael naman ay nakatayo lang sa gilid at hinawakan sa balikat si Billy. Naka antabay sa binata habang nakatingin pa rin kay Fred.
Huminga ng malalim si Garry at agad niyang naisip na puntahan si Maria sa kusina. Lakas loob na lumakad at iniwan muna ang tatlong binata sa sala dahil para sa kanya mas importante si Maria na kanyang asawa.
Doon ay inabutan niyang nakatayo si Maria sa may harap ng lababo, umiiyak na ito habang nag huhugas ng kamay. Naramdaman na lang niya ang kamay ni Garry na humawak sa kanyang balikat.
Pero agad agad siyang hinarap ng babae sabay bigay ng mag asawang sampal.
“HAYOP KA!”
“ANG BA-BABOY NYO!”
“ANG BABOY NYO!!”
“WAG MO AKONG HAWAKAN!”
Talagang damang dama ni Garry ang galit ng asawa. Dama din niya ang sakit sa kanyang pisngi. Pulang pula ang pisngi nito na agad naman siyang nagsabi ng “mali ang naiisip mo mahal ko.. Mali ang naiisip mo..”
“Please makinig ka naman sa akin..”
“Walang nangyari sa amin mahal ko..”
Pero kahit ano pang sabihin ngayon ni Garry ay sarado na ang isipan ni Maria.
Muli niyang binigyan ng isang sampal ang asawa niya at sinabing “LUMAYAS KA!!” “LUMAYAS KA! ISAMA MO YANG ANIMAL NA YAN, BAKA KUNG ANO PANG MAGAWA KO SA INYONG DALAWA!”
“LUMAYAS KA! DALHIN MO ANG MGA GAMIT MO!”
“UMALIS KANA, GARRY!”
Ito ang galit na galit at umiiyak na sabi ni Maria at hindi na niya kinaya pa at lumabas ito sa may likod ng bahay at doon ibinuhos ang sakit ng kanyang dibdib.
Habang si Garry ay nakatayo lang sa kusina, hindi na niya napigilan ang luha na gumulong sa kanyang pisngi. Natulala siya sandali habang nakatayo sa kusina at hindi na alam ang gagawin. Gulong gulo siya ngayon.
***
SA SALA
Unti unting tumayo si Fred mula sa pagsalampak doon.
Nakatayo lang si Billy at Yael sa may pinto.
Walang salitang lumalabas sa kanilang mga ibibig pero halatang mataas din ang tensyon, lalu pa ngayon naririnig nila ang sigawan mula sa kusina.
“HAYOP KA!”
“ANG BA-BABOY NYO!”
“ANG BABOY NYO!!”
“WAG MO AKONG HAWAKAN!”
“LUMAYAS KA! LUMAYAS KA! ISAMA MO YANG ANIMAL NA YAN, BAKA KUNG ANO PANG MAGAWA KO SA INYONG DALAWA!”
“LUMAYAS KA! DALHIN MO ANG MGA GAMIT MO!”
“UMALIS KANA, GARRY!”
Lahat ng iyan ay narinig nila.
Parang dinudurog ngayon ang puso ni Billy.
Habang nakatingin kay Fred na nagsisimula nang magbihis. Pinagmasdan lang nilang dalawa ni Yael si Fred.
Nang matapos na siya, lumabas lang ito ng pinto. Parang hangin na dinaanan ang matalik niyang kaibigan.
Nang makalakad na ng ilang hakbang si Fred mula sa pinto.
Doon na rin biglang tumalikod si Billy.
Ang kanyang kamao ay nagkuyom na lang sa galit. Nagdilim na lang ang paningin ni Billy sa mga oras na iyon at dali-dali niyang sinugod si Fred.
“Fred!!!” ang tawag niya dito.
Saktong paglingon ni Fred, isang malakas na sapak ang dumapo sa kanyang pagmumukha. Sa mga sandaling iyon ay binagalan naman ni Yael ang kanyang paglalakad, alam niyang napuno si Billy kaya hinayaan niya muna ito makaisa man lang sa binata.
“Yan sige ibuhos mo ang galit mo..” ang sabi ni Yael sa sarili.
Nang makita ni Yael ang sapak na iyon ay nagulat siya dahil bumagsak agad si Fred.
Pagkabagsak ni Fred ay bigla naman siyang inupuan sa dibdib ni Billy at sunod sunod na sapak ang binigay niya at doon pa lang umawat si Yael dahil alam niyang seryoso na ito at baka malagay pa sa alangin si Billy.
“Tama na!”
“Tama na Billy!”
“Tama na sabi ehh!”
Sa pag-aawat ni Yael ay may narinig na din silang sigaw na tumatakbo. “BILLY! TAMA NA YAN!”
“TAMA NA YAN!”
“SABING TAMA NA BILLY!” ang sigaw ni Wendell at siya na mismo ang bumuhat sa binata.
Habang si Arnold at Ralph naman ay tinulungan si Fred na duguan ang labi at ilong, ang mga mata ay namamaga na. Halos wala na itong malay.
Habang si Yael at Aust ay nakatayo na rin sa gilid.
Kinakabahan ang mga ito. May ngisi sa labi si Yael at sinasabing “tangina mo dapat lang sayo yan!”
“WAAAAAH!”
“TANGINA MO NA FRED! TINURING KITANG KAIBIGAN TAPOS GANITO ANG IGAGANTI MO SA PAMILYA KO.. SINIRA MO HAYOP KA!!!”
“DAPAT LANG SAYO YAN!!” at habang sumisigaw siya, narinig na pala sila ni Maria mula sa likod at si Garry naman ay lumabas na din na nakabihis na. May kasama nang iyak ang mga salita ni Billy.
Nakita nila si Fred na duguan at si Billy na inaawat.
“Pagusapan natin ito Billy.. Kalma lang! Kalma lang!” ang mahinahon na sabi ni Wendell habang nakayakap na siya sa binata.
“Shhhh… kalma lang.. Kalma lang, wala tayong maayos kung ganitong galit ka..” ang sabi pa niya. Habang silang lahat ay nakatingin na sa dalawang binata.
Lalapit sana si Garry sa anak pero mabilis na lumakad si Maria papunta sa kanyang anak para yakapin ito.
“Tara na nak, pumasok muna tayo..” at doon na sunod sunod bumuhos ang luha ni Billy.
Napalingon siya kay Garry pero iba na ang tingin nito sa ama.
Walang emosyon, walang namumuong pagmamahal na tila ba lahat ay naglaho na dahil sa nangyaring iyon.
“Arnold, tara, isugod na natin ito sa hospital…” ang sabi ni Ralph , na buong lakas na buhat-buhat si Fred, at tumingin naman si Arnold kay Wendell at tumango. “Sasama po ako..” ang sabi naman ni Aust at sumama ito kay Fred.
Sigurado kasi siyang hindi niya malalapitan si Billy. Kahit gustuhin man niya dahil alam niyang mataas ang tensyon ngayon.
Si Yael naman ay lumakad na lang pauwi sa kanilang bahay at paulit-ulit pa rin sa kanyang isipan ang nasaksihang galit ni Billy. Alam niya na ang galit na iyon ay naipon, kaya ganoon na lang kung makasuntok si Billy.
Ngayon ay nasa loob na ng bahay si Billy at Maria.
Ang naiwan na lang ay si Wendell at Garry.
“Tara pre, ikwento mo ang lahat sa akin..”
Kaya naman umupo muna sila sa gilid ng bahay at doon kinuwento lahat ni Garry, mula sa simula.
***
Halos patapos na si Garry sa pag kukwento nang bumukas ang pinto at may dalawang bag na ibinato si Maria. Nagulat si Wendell at Garry sa nakita.
“Yan na ang iba mong gamit at pera, wala akong pakialam kung saan ka titira ngayon, gusto ko ay lumayas ka!”
“Ayaw na muna kitang makita.. Garry!”
“Sinaktan mo kami ng anak mo..”
Ito ang sabi ni Maria na mangiyak ngiyak.
Mabigat din naman kasi sa loob nya ang ginawa niya pero pakiramdam niya kasi iyon ang tama kaya siya na din mismo ang nag empake ng gamit ni Garry.
Doon na din umiyak si Garry wala na siyang magawa kung hindi damputin na lang ang gamit niya at tinulungan na siya ni Wendell. Sinubukan niyang magpaliwanag, sinubukan niyang magmakaawa pero walang tinanggap si Maria.
Wala itong pinakinggan mula kay Garry dahil sarado na ang isipan nito.
Umiiyak na si Garry at narinig na lang niya si Wendell na sinabing “Tara pre, doon ka muna sa bahay.. Magpahinga ka muna at magapalamig, aayusin din natin ito.. tahana..” at lumakad silang mabigat ang dibdib at nakabagsak ang mga balikat.
Pinahid ni Garry ang kanyang mga luha.
Habang si Maria ay nakasilip sa bintana, lumuluha din ito habang pinapanood ang pag-alis ng kanyang asawa.
Nang mawala na sa paningin niya ang magkaibigan ay nilingon naman niya ang anak na tumahan na sa pag-iyak.
Ang mga kamao ay may dugo at nakatulala na lang ito.
Ang araw ng linggo na iyon ay sobrang bigat para sa kanilang lahat.
May mga pusong nadurog.
May pamilyang nasira, dahil lang sa iisang tao na halos lamunin na ng libog ang isipan.
***
HOSPITAL
“Doc, kamusta po?” ang tanong ni Ralph nang lumabas na sa emergency room ang doktor na tumingin kay Fred.
“Ok na siya, putok lang ang kanyang labi, namamaga ang kaliwang mata, pasa sa mukha at ang ilong niya konting fracture lang naman, mga ilang linggo o araw lang ay magiging ok na siya..”
“Pwede na kayong umuwi mamaya at bibigyan ko na lang siya ng gamot..”
“Wala na kayong dapat ipag alala..”
“Pwede nyo na siyang puntahan, nag papahinga lang siya..”
Matapos sabihin ng doktor iyon ay heto silang tatlo na nakaramdam ng pagkalma.
“Puntahan mo muna ang kaibigan mo..” ang sabi ni Ralph kay Aust na ikinagulat ni Arnold at ng binata.
“Mag uusap muna kami..” ang sunod niyang sabi.
Nag usap na din si Ralph at Arnold, sinabi ni Ralph na kakausapin niya ang ina ni Fred at muling papatuluyin sa kanila. Pero kakausapin ito ng mabuti at maayos para hindi na maulit ang lahat.
Natuwa naman si Arnold at Aust sa kanilang narinig at pinapanalangin nilang sana ay bumalik na ang dating Fred.
***
Nakita na lang ni Fred na papalapit na sa kanya si Aust.
Napangisi nalang si Fred at nang makalapit na si Aust sa kanya ay magsasalita sana siya at sasabihin kay Aust na “Boi!! oh tingnan mo buh….”
“Pak!” pero isang sampal ang binigay ni Aust sa kaibigan.
“Tangina mo ahh! Sakit nun!” ang sabi ni Fred at napatingin bigla sa kanya ang mga nurse at iilang mga tao.
Habang nakatayo si Aust sa gilid at nagsimula na siyang magsalita.
“Masaya ka na? Nakasira ka ng pamilya?”
“Masaya ka ba sa ginawa mo? Sinira mo ang pagkakaibigan nyo ni Billy?”
“Para sa ano? Para sa titi? Para sa libog? Para sa tatay niya? Para kay tito Garry ha?”
“Masaya ka ba nyan ha? Sagutin mo ako boi!
“Siguradong maghihiwalay si tita Maria at tito Garry sa nangyari at heto ka nandito ka sa ospital, walang napala, bugbog, pasa at sugat lang..”
“Hindi ka ba nanghihinayang sa pinagsamahan nyo ni Billy?”
“Sa kabaitan nila tita Maria at tito Garry?”
“Kailan ka ba matatauhan ha boi? Hindi na ikaw yan ehh, hindi naman yan ang kilala naming mabait na Fred..”
“Kaya please tama na..”
“Gusto ko nang bumalik yung dating Fred…”
Sa bawat bitaw ng mga salita ni Aust ay may kasamang luhang pumapatak. Hindi na din napigilan ni Fred at maging siya ay napaisip na. Hindi niya inaasahan na sobra-sobra na pala ang nagawa niya at heto siya ngayong umiiyak na rin.
Tumingin siya kay Aust at buong pusong sinabi na “sorry boi…”
“Hindi ko na din kilala ang sarili ko…”
“Gusto ko na din magbago…”
“Pagod na ako…”
“Si Billy.. Si tito Garry.. Si tita Maria.. Sorry boi! Sorry..”
At dahil nasa gitna sila ng emergency room, nakikita at naririnig sila ng ibang mga tao at nurse. Hindi napigilan ng iba na mapaluha rin sa kanilang magkaibigan.
Dali-daling niyakap ni Aust ang kaibigan at sinabing “shhh… shhhh.. Huwag kang mag-alala, tutulungan kita, boi.”
“Kakausapin natin sila.. Pero sa ngayon kailangan mo munang magpalamig at magpagaling..”
Sa pagbukas ng pinto ay naabutan na lang ni Ralph at Arnold na magkayakap at umiiyak ang dalawa.
Narinig nila ang sinabi ni Fred na.
“Sa dami ng ginawa ko heto ako ngayon miserable na.. Walang pamilya, walang matutuluyan.. Paniguradong papalayasin na din ako ni tito Arnold dahil sa mga nangyari.”
“Boi.. paano na ako ngayon”
“Wag kang mag alala, may bahay pa naman tayo..”
“Basta magbago ka lang,” ang sabi ni Ralph.
Kumalas sa pakikipag yakapan si Aust at napatingin sila sa dalawang lalaki.
Hindi inaasahan ni Fred na maririnig niya ang boses na iyon. Dahil kanina ay wala siyang malay ng buhatin ni Ralph.
“Ti–tito..” at muling naiyak si Fred.
“Sorry tito.. Sorry! Po sa lahat…” at bigla na lang siyang humagulgol dahil sa pagsisisi.
Hindi inaasahan ni Ralph na maluluha rin siya dahil sa totoo lang ay minahal naman talaga niya si Fred bilang isang anak. Nagyakap silang dalawa at napa akbay na lang si Arnold kay Aust, masaya sila paraa sa kaibigan.
“Uwi na tayo ahhh!”
“Wag kang mag alala, ako ang bahala sayo…tutulungan ka ni tito makabangon at makahingi ng sorry sa mga nasaktan mo.. ” ang sabi ni Ralph at tumango na lang si Fred.
***
SA TAHANAN NI WENDELL
“Papasok ka pa ba bukas?” at biglang umiling si Billy.
“Hindi muna, pre, hindi ko kaya..” ang sabi niya sa kaibigan na namumugto ang mga mata dahil sa kakaiyak.
“Anong gusto mo pre, mag inom tayo ngayon?” ang tanong ni Wendell. Tumango si Garry at sinabing “sige pre, gusto ko munang magpakalasing ngayon..”
Kaya naman dali-daling kumuha si Wendell ng alak at saktong nag-ring ang cellphone nito. Si Arnold ang tumatawag at agad niyang sinagot. Nag usap sila at nagtatanong si Arnold kung pwedeng makausap si Garry.
“Teka pre tanungin ko muna, alam mo naman madami nang nangyari..” ang sabi ni Wendell at bumalik ito sa sala, agad sinabi kay Garry na gusto siyang makausap ni Arnold. Pumayag naman si Garry at sinabing pumunta na ito sa bahay ni Wendell dahil gusto niyang makausap si Arnold at kamustahin ang binatang binugbog ng kanyang anak.
Ilang minuto pa ay saktong may natanggap na chat si Garry at hindi siya makapaniwala na mababasa niya ang pangalan ni Paolo.
PAOLO : “Kuys.. balik ako ng Maynila next week, ok lang ba makituloy muna ng ilang araw?” “Promise, magbabayad naman ako sayo, may aasikasuhin lang ako..”
GARRY : “Geh, no problem! Nasa manila na ako nyan..”
PAOLO : “Ayos! Salamat kuys!”
Sa mga oras na iyon ay parang hindi pa talaga nag si-sink in kay Garry ang mga nangyari dahil kalmado pa siya, pero mamaya kapag nasayaran na ng alak ang kanyang lalamunan ay paniguradong babalik lahat sa kanya at maiisip niya ang nangyaring pakikipaghiwalay sa kanya ni Maria.
Pati na din ang nasirang tiwala at relasyon nila mag ama.
***
SA KABILANG BANDA
SA KWARTO NI BILLY
Nakaupo lang ngayon si Billy sa loob ng kanyang kwarto. Nakatulala sa kalangitan, dinadama ang hangin na pumapasok mula sa kanyang bintana.
Hindi maintindihan ang nararamdaman.
Bukod sa lungkot at galit na naramdaman kanina ay may kung ano siyang nailabas na pakiramdam niya na nagpagaan sa kanyang kalooban. Napatitig siya sa kanyang kamao at wala ka itong bahid ng dugo.
“Hmmmm.. Ano na kayang mangyayari sa amin ni mama, ngayong wala na si papa..”
“Hindi ko alam kung bakit wala akong reaksyon kanina nung makita ko silang dalawa. Pero nung lumabas na si Fred ay doon bumulusok ang galit ko, mabuti na lang naawat ako..” iyon ang kanyang sabi sa sarili.
“Hindi ko pa kasi alam ang buong kwento kaya hindi ko alam kung kanino talaga ako magagalit. Dahil naniniwala ako kay papa, na may isang salita siya.. Na ako lang ang kanyang kakant….”
*tok..
*tok..
*tok..
“Billy….? Si Yael ito…”
Biglang napalingon si Billy sa may bandang pintuan at dali-dali itong tumayo. Pinagbuksan niya ang binata at pinapasok, pinindot ang kandado at tahimik na umupong muli sa kanyang kinauupuan, habang si Yael ay naupo sa may kama.
“Oh kamusta ka?” ang tanong ni Yael at napatitig lang sa kanya si Billy. Muli itong tumayo at tumabi na kay Yael.
“Hmmmmm.. Hindi ko alam ehh..” ang sagot naman ni Billy.
“Naku mahirap yan, hindi mo alam.. Pero normal lang yan, i feel mo lang ung pain,” ang sabi naman ni Yael.
“Salamat nga pala kanina ahh, inawat mo ako” ang sabi na lang ni Billy.
“Sus, kung alam mo lang, sinadya ko talagang hindi ka awatin. Hinayaan ko lang na sapakin mo ung kaibigan mo.. pero alam mo, nung nakita kong sunod sunod ung sapak mo, natakot ako baka kako mapatay mo siya kaya umawat na ako, pero promise! Ang lakas mo.. buti na lang dumating ung malaking lalaki, ung tito mo ata un..” ang sabi ni Yael na nakangisi.
“HEHEHE, si tito Wendell, best friend ni papa un..” ang sabi ni Billy at napatango na lang si Yael.
Bigla silang natigilan. Nagkatitigan at biglang lumabas ang luha sa mga mata ni Billy.
Agad agad naman pinunasan ito ni Yael gamit ang kanyang daliri. Hanggang sa maisandal na lang ni Billy ng kanyang noo sa dibdib ni Yael at doon muling umiyak.
Humagulgol na parang bata.
Inilabas ang lahat ng hinanakit mula sa nangyari kanina.
Nakaramdam naman ng awa itong si Yael at ang magagawa na lang niya ay sabihan si Billy ng “sige lang ilabas mo lang lahat yang nasa dibdib mo.. iiyak mo lang..”
“Nandito lang ako Billy…” at habang sinasabi niya ito ay naramdam na din siya ng kalungkutan habang naririnig ang tuloy tuloy na pag iyak ng binata.
Hinaplos na lang niya ang ulo ni Billy dahil iyon lang ang magagawa niya.
“Shhh… Shhhh… magiging ok din ang lahat Billy…”
“Sige lang iiyak mo lang lahat yan..”
***
Ang pagtataksil ay nag-iwan ng mga sugat na hindi madaling paghilumin.
Isang ama, isang asawa, isang anak, at isang kaibigang nawalan ng tiwala sa isa't isa.
Hindi lahat ng kuwento ay nagtatapos sa pag-ibig.
Apat na puso ang nadurog.
Apat na buhay ang tuluyang nabago.
Ngunit sa bawat wakas ay may panibagong simula. Ang tanong na lamang ay kung sino ang muling magmamahal at sino ang muling masasaktan.
TAPOS.
ANG KWENTO NI BILLY.
Author Joesunko 2026
FREE READ CHAPTER 1
© 2026 Author Joesunko. All Rights Reserved.
This work is protected by copyright law. No part of this publication may be reproduced, distributed, transmitted, stored, or copied in any form or by any means without the prior written permission of the author, except for brief quotations used in reviews, commentaries, or other uses permitted by law.
This is a work of fiction. Names, characters, places, events, and incidents are either products of the author's imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.
.png)
