Ang kwentong ito ay likha ng malilikot na kaisipan at naunang naipost sa X (twitter).
.png)
ANG NAKARAAN…
ANG HULING BAHAGI NG PAY TO READ (CHAPTER 1080)
Matapos mangyari ang nakakalibog na may kasamang sakit ng katawan na namagitan kay GARRY at FRED.
Heto siya ngayon na nasa kwarto, nakahiga at may ka-video call.
Mahina ang boses nito para hindi marinig ni Arnold sa kabilang kwarto.
***
FRED : “Basta alam na ni tito Garry ang lahat, kaya kung ako sayo, huwag ka munang pumunta dyan sa labidabs mo, HEHEHE,”
AUST : “Ok sige.. Pero tangina! Hindi ako makapaniwalang nagawa nya yan sayo, malabong malabo sa pagkakakilala ko sa kanya.”
FRED : “ Sinabi mo pa, pero alam mo bang mas tumaas ang interest ko ngayon sa kanya.. Na para bang ang sarap sarap magpakantot sa kanya, ung gigil at ung pagkabarako niya talaga.. Nakita ko un sa mga mata niya.”
AUST : “Anong pinagsasabi mo dyan boi! Baka naman next na may mangyari sa'yo ehh malamig na bangkay ka na… Idadamay mo pa si tito Garry!”
FRED : “Sus hindi yan! Magtiwala ka at langit ang aabutin ko dahil sa kantot ni tito Garry.. Hehehe”
AUST : “Langit talaga ang aakyatin mo boi! HAHAHAHA.. Haay, basta sinasabi ko sa'yo, huwag mo nang ituloy 'yang binabalak mo! Kabaliwan yang magpapakantot ka ulit sa kanya, alam mo naman ung nangyari sayo, sinakal ka niya, sinampal kapa, tapos nawalan ka ng malay..”
FRED : “Un nga ung nakakalibog, ung nakakataas ng libog ko boi! Haaaay! Iniimagine ko na, kinakantot niya ako habang sinasakal.. Hanggang sa pareho kaming labasan habang nakatirik ang mga mata.. Haaaaay! Tinitigasan ako boi!”
***
“Ahhh shit! Excited na ako daddy Garry!” - FRED
***
SA LABAS NG KWARTO
Walang kaalam-alam si Fred na nasa may bandang pinto lang pala si Arnold. Hindi kasi sinasadyang marinig ng lalaki ang boses na galing sa kwarto ni Fred.
Napadaan lang ito at nang marinig na niya ang pagtawa ng binata mula sa loob ay sinadya na nitong makinig sa mga nangyayari. Idinikit niya ang kanyang tenga sa pinto at pinakinggan ang pakikipag-usap ng binata.
Matapos niyang marinig ang pakikipag usap ni Fred sa cellphone ay nasabi na lang niya sa sariling
“Shit!! Talagang hindi ka pa titigil pala..”
“Ano bang meron kay pareng Garry at baliw na baliw ka sa kanya..”
Matapos makinig at sabihin ni Arnold sa sarili niya ang mga salitang ito, muli na siyang pumasok sa loob ng kanyang kwarto at kinuha agad ang cellphone. Nag punta siya sa search bar at pinindot ang pangalan ni Fred.
Sinilip niya ang profile ng binatang kasama niya ngayon sa bahay.
***
Sa gabi ng sabadong iyon, sa tahanan nila Garry magkakasama ang apat sa sala.
Si Garry, si Maria, Billy at Wendell.
Pinag-uusapan nila ngayon ang mangyayaring donation drive para bukas.
Ito ay gaganapin sa simbahan, ang gagawin lang naman daw nila Maria at Billy ay mag babalot ng mga ipamimigay ng simbahan.
Natuwa si Garry sa gagawin ng kanyang anak at asawa.
Tinanong naman siya ni Billy kung gusto nitong sumama pero ang sinabi lang ni Garry ay kailangan niyang magpahinga dahil babalik na din siya ng Maynila sa bandang hapon.
Hindi na siya pinilit pa ng mag ina na sumama sa kanila.
Sa gabing iyon ay masayang kwentuhan lang ang ginawa nilang apat, hanggang sa nakuha na ni Wendell magpaalam dahil kailangan na nitong umuwi, 9 PM na at naisip niyang kailangan na din magpahina ng mag anak.
“Mare, mauuna na ako sa inyo ahhh, salamat sa masarap na hapunan..” ang sabi ni Wendell at ngumiti naman si Maria sa kanya.
“Naku ikaw pa ba, walang anuman.. Welcome na welcome ka dito..” ang sabi ni Maria at ngumiti naman si Wendell nang marinig ito.
“Billy, mauna na ako! Salamat!” ang sabi naman nito sa binata.
“Sige po tito.. Ingat po kayo!” ang sagot ng binata at nag-apir silang dalawa.
Lumabas na si Wendell ng bahay at inihatid na siya ni Garry.
Habang si Maria ay naisip nang maligo. Habang si Billy naman ay pumasok na ito ng kanyang kwarto maghanda na din sa kanyang pagtulog.
“Pre, salamat sa hapunan nabusog ako, sarap pa ng kwentuhan kanina, kaso kailangan ko nang umuwi dahil maaga pa pala ung mag ina mo bukas,” ang sabi ni Wendell.
“Naku wala iyon, sabi nga ni Maria sana dito ka na lang natulog diba,” ang sabi ni Garry.
“HAHAHA! Wag na, uwi na lang ako.. Mukhang mas kailangan nyo naman ng solo time ng anak mo, hehehe,” ang sabi ni Wendell sabay kindat.
Nakuha ni Garry ang kindat na iyon, nginisian niya ang kaibigan at sabing “hahahaha, pahinga muna siguro, tsaka baka mapuyat ehh.. Nasimot na rin naman ako kanina kaya ok na ’yon.”
“Abah! Ako din naman nasimot nyang anak mo, ang galing ng butas, pati bibig ehh walang preno sa paghigop ng tamod ko kanina HAHAHA!” matapos sabihin ni Wendell, ito ay nagkangisian silang magkumpare.
Nang biglang mag seryoso ang mukha ni Garry.
“Tska, salamat din pala doon sa ginawa mo sa akin, siguro kung hindi ka dumating sa mga oras na iyon ay hindi ko na alam ang gagawin ko..”
Ngumiti si Wendell at sinabing “sus, kahit nasaan kapa pre, kahit ano pa yan, tandaan mo palagi lang akong nasa tabi mo.. ako ang kaibigan mong palaging maasahan..” matapos sabihin ni Wendell ito ay napangiti si Garry.
Tapos ay bigla itong may tinanong kay Garry.
“Pero pre, si Arnold pala?”
Nagulat si Garry sa tanong ni Wendell at sinabing “oh napano si Arnold?”
“Ung ginawa niya sayo, ung itinago niya ung nalalaman niya..”
“Hindi ka ba nagalit doon kasi kinunsinti niya si Fred doon sa video na ipinamblackmail sa’yo…?”
“Ano? Putulin na ba ang pakikipagkaibigan natin sa kanya?” ito ang sabi at biro ni Wendell.
Tapos ay sinundan pa niya ito ng isa pang biro.. “Tirahin na ba natin? Ako na ang bahalang magpatulog sa kanya, tapos tirahin natin, nang makabawi, hahahahaha, gawin natin yung ginawa nila sa'yo…”
Nang marinig naman ito ni Garry ay bigla silang tumawa sabay iling.
Sumilay ang kagwapuhan at lakas ng dating ng ama ni Billy.
“HAHAHAHAHAHAHA! LOKO LOKO! Hindi tayo ganoon, pre. Hindi ko magagawa kay Arnold ’yon, kahit nagawa niyang kunsintihin si Fred.”
“Alam mo naman ako hehehehe, pero siguro mag uusap na lang kami tungkol doon, palipasin ko na ito, tsaka madami din naman siyang naitulong sa atin, matagal na din ang pinagsamahan natin, dito lang siya sumablay, kaya ko naman kalimutan un..”
“Madali na lang palampasin ’yan…” ang sabi pa ni Garry at napatango-tango na lang si Wendel.
“Haaay! Hindi pa rin talaga nagbabago ung Garry na kilala ko..”
“Tanda mo, ganyan na ganyan din ung sinabi mo sa akin dati doon sa teacher na gusto kang tirahin sa puwet, HAHAHAHA!”
Napangiti naman si Garry at sinabing “ehh, kilala mo naman ako.. Ok na ako pre.. All goods na ’yon sa kabila ng ginawa niya, siguro babawi rin siya.”
“Sana bumawi siya sayo pre..”
“Hindi pa rin talaga nagbabago ung Garry na nakilala ko.. Mabuti ka pa rin, kaya ka pinagpapala ehh… hahahaha.”
“Tsaka eto pa pala, hindi ko nasabi sa’yo, naikwento ko pala kay Arnold ’yung nangyari noon bago tayo mag-graduate,” nang marinig ito ni Garry ay napatango na lang siya at nagtanong.
“Anong reaksyon nya sa nalaman niya?” ang tanong ni Garry dahil nalaman na din ni Arnold ang kanyang itinatagong sikreto.
Napangisi naman si Wendell at sinabing “Ayun, syempre gulat na gulat,”
“Sa kotse pa lang nung papunta na kami sa resthouse nila, para na siyang binabad sa suka sa putla, hahaha, kahit din naman ako, kabado talaga noong mga oras na iyon, dahil alam ko ang kaya mong gawin..”
“Kaya yung reaksyon niya noong makita niya si Fred na walang malay sa ibabaw ng kama ay!! talagang hindi siya makapaniwalang ganoon ang aabutan niya…”
“Pero sigurado naman akong naintindihan na niya ito, kasalanan din naman niya..”
“Kasi akala niya ok lang ang lahat sayo, akala niya lahat ng libog ay papatulan mo, well, pinatulan mo nga pero iba naman ang kinalabasan..”
Matapos marinig ni Garrry ang sinabi ng kaibigan ay sinabi na lang niya na “wala ehh, ganito talaga ako.. Hindi ko mapigilan ang sarili ko, hindi ko alam kung bakit kapag nagdidilim na ang paninigin ko, nakakagawa na ako ng hindi tama..”
“Kaya palagi kong ikinakalma ang sarili ko at pinipiling maging ok na lang ang lahat..”
“Buti nga at nandyan ka..”
Matapos niyang sabihin ito ay napangiti silang dalawa sa isa’t isa.
“Basta ikaw pre, maasahan mo ako!” ang sabi ni Wendell sabay akbay sa matalik na kaibigan.
“Ako din pre, maasahan mo, sa libog at ginhawa..” ang sabi naman ni Garry at nagtawanan silang dalawa.
“HAHAHAHAHA! Loko ka! Oh sige na, baka naman magkaiyakan pa ulit tayo dito ahh.. Sige na, uuwi na ako hehehe,” at nagtawanan muli sila.
Matapos ang masarap na usapang iyon ay umuwi na si Wendell sakay ng kanyang sasakyan.
Pumasok naman si Garry sa kanilang bahay at dumiretso sa kanilang kwarto para magpahinga.
Parehong magaan ang loob dahil alam nilang may totoong kaibigan silang nandyan sa tabi nila.
Itutuloy…
No comments:
Post a Comment