ANG KWENTO NG MAG AMA CHAPTER 8 (BIYAHE NG MAGKAIBIGAN)

 

ANG KWENTO NI BILLY 

IKALAWANG LIBRO

ANG KWENTO NG MAG AMA 

CHAPTER 8

(BIYAHE NG MAGKAIBIGAN)

LUMIPAS ANG TATLONG ARAW

SA MAYNILA

Sa loob ng tatlong araw na iyon ay hindi pa rin nakatulog nang maayos si Garry. Pumapasok sa trabaho na halos puyat at walang masyadong kinakausap sa trabaho dahil anak at asawa pa rin ang nasa isipan niya.

Sa tuwing kausap siya ng mga katrabaho at ng kanilang boss, hindi siya masyadong nakakapag-isip nang maayos, na napansin na rin ng kanyang head ang nangyayaring pagkatuliro niya. Kaya sinabi na rin sa kanya na tamang mag-leave muna siya next week.

 Kaya sa araw ng pagpunta nila sa Marinduque ay maaga talaga siyang bumangon, naligo at nag-ayos para makipagkita sa kaibigan sa terminal ng bus. May dalang iilang damit at sapat na pera para sa kanyang panggastos.

Kaya nang makarating na siya sa terminal ay nagkita agad sila ni Wendell. Nagbatian at nagkamustahan ang dalawa. Inamin naman ni Garry na ang ilang araw niya sa trabaho ay parang wala lang sa kanya dahil nasasabik siya sa araw ng Sabado, ang pagpunta sa probinsya nila Maria.

  Agad namang sumakay ang magkaibigan sa bus para pumunta sa pier. Doon sila sasakay ng barko na papunta sa kanyang asawa at anak.

Habang nasa biyahe silang dalawa ay pinag-uusapan nila ang binabalak nilang gawin. Pinag-usapan nilang maghahanap sila ng inn o mumurahing matutuluyan malapit sa lugar nila Maria. Sinabi rin ni Garry na ang mahalaga ay makausap at makahingi siya ng kapatawaran sa kanyang mag-ina.

Sinabi niyang ipapaliwanag niya ang lahat sa asawa at anak habang si Wendell naman ay nakikinig lang at sumusuporta.

Sa kalagitnaan ng biyaheng iyon ay nakatulog silang dalawa at nang magising ay halos malapit na sila sa pier. 

Halos magtatanghali na rin nang makarating sila, kaya sa pagbaba nila ay naghanap muna sila ng kanilang makakainan.

Maraming tao sa pier at makikita doon na may mga aso kasama ang mga security guard. 

May mga coast guard din sa tabi. Hindi rin mawawala ang mga biyahero at pamilya na kahon-kahon ang mga dala-dalahan pauwi sa kanilang mga probinsya.

Habang sila ay tig-iisang bag lang na nakasukbit sa kanilang mga likuran.

Parehong napakalakas ng dating na ilang tao na rin ang napatitig sa kanila.

“Pre, ayun oh kainan…”  ang sabi ni Wendell.

Tumango naman si Garry at doon na sila nag-order ng kanilang tanghalian. 

Sa kanilang pagsasalo sa tanghalian ay nasabi naman ni Wendell na 5pm pa naman daw ang kanilang biyahe sa barko. 

Mahaba-haba pa ang kanilang oras sa paghihintay, kaya hindi nila kailangang magmadali. 

“Mabuti na ung nag hihintay kesa naman maiwan tayo ng barko..” ang sabi ni Garry sa kanya.

Nagpakabusog sila at bumili na din ng meryenda para mamaya sa barko, kung magutom man sila, may tinapay silang makakain.

***

Habang nakaupo itong sina Garry at Wendell, naghihintay sa oras ng kanilang biyahe, ay biglang nag-ring ang cellphone ni Garry. Nakaramdam agad siya ng kaba at nakita niya ang pangalang nasa screen.

“Paolo..” 

“Putcha! Oo nga ngayon na pala ung sabadong sinasabi niya..” ang sabi nito sa kanyang sarili habang si Wendell ay napatingin lang sa kanya.

Dali-daling itinutok ni Garry ang cellphone sa kanyang tenga at nagsalita agad ito.

“Hello, Paolo…” ang bungad niya.

“Kuya? Kuya Garry, papunta na ako ahhh.. Sa bahay ka ba?” ang tanong nito sa kanya.

“Ay, Paolo, ano kasi eh, nagka-emergency, papunta ako ng Marinduque ngayon at next week pa ang balik ko… Mukhang hindi kita nasabihan sa dami ng iniisip ko… Paano ba ’yan? May matutuluyan ka ba sa Maynila?” ang paliwanag at tanong ni Garry sa lalaking kausap.

“Ah ganun ba kuya, ok lang! Ok lang! Sige may kaibigan naman ako dito sa maynila, walang problema kuya..” ang sagot ni Paolo sa kanya.

“Sigurado ka? Pasensya na talaga ahhh!” ang sabi ni Garry.

“Ok lang kuya, wala naman problema.. Sige, salamat ulit! Balitaan na lang,” ang mabait at malumanay na sabi ng lalaki, tapos ay namatay na ang tawag.

Pagkababa ng tawag ay kinuwento agad ni Garry na may makikituloy sana sa kanya ngayong araw at nawala sa isip niya dahil sa mga nangyayari. Tumango na lang si Wendell at hindi na niya masyadong inusisa pa ito.

***

Dumating ang oras at nakita na nila na puwede na silang sumakay sa barko. 

Naglayag ang kanilang sinasakyang barko na nagmula sa Batangas papunta sa Marinduque port. Tatlo hanggang apat na oras ang kanilang biyahe sa malawak na karagatan, at habang papalapit nang papalapit sila, kinakabahan naman si Garry.

Kakaibang kaba ang nararamdaman niya ngayon kumpara sa mga araw na nagdaan.

Hindi niya alam kung bakit, pero iba ang kutob niya sa pagpunta sa probinsya.

Habang nakatingin sa madilim na karagatan ay nagtanong itong si Wendell sa kaibigan. “Pre, ung pamilya ba ni Maria, anong klaseng tao? Mababait ba sila?” 

“Oh, bakit mo naman natanong ’yan?” ang tanong ni Garry.

“Hmmm, wala lang naman..” ang sagot ni Wendell.

“Isang beses pa lang kasi ako nakapunta doon sa tita niya, mabait naman ang turing nila sa akin, tipikal na mga taga-probinsya din, pero napaka-relihiyoso nila,.. Hmmm, ’yun lang siguro ang masasabi ko sa kanila,” ang sabi nitong si Garry.

Tumango si Wendell at kung ano-ano pa ang pinagkuwentuhan nila hanggang sa marinig na nila na puwede na raw silang pumila para sa kanilang libreng hapunan. 

Matapos silang kumain ay isang oras na lang ang kanilang hihintayin at makakababa na sila.

***

MARINDUQUE 

Pagkalabas nila sa port na iyon ay sumakay agad sila ng tricycle papunta sa mismong bayan para doon na sila maghanap ng matutuluyan. Halos ginabi na sila sa biyahe nila, nang makakita sila ng building at may malaking karatulang “BOAC HOTEL”

“Diyan na lang tayo, pre…” ang sabi ni Garry, at tumango na lang si Wendell dahil pagod na sila at ayaw na nilang maghanap pa ng iba.

May isang security guard na nakatayo sa harap nito na nagbukas ng pinto. “Good Evening mga Sir..”

“Good Evening din po sir..” ang bati naman ni Garry na nakangiti pero sa mukha niya ay halatang pagod na. Nakasunod naman si Wendell at papikit-pikit pa.

Pumasok sila sa isang malaking pinto na yari sa salamin pero ang salamin ay halatang luma na dahil may kalabuan na ito. 

Dumiretso agad sa receptionist para nagtanong at mabuti na lang may mga kwarto pa silang nakuha, kumuha muna sila ng pang dalawang araw na agad naman nilang binayaran ng buo.

Halatang maganda at malinis naman ang hotel na iyon, kahit mumurahin ay masasabing disente at ligtas.

Habang naghihintay sa kanilang susi, napalingon si Garry sa kanyang likuran. 

Nakita niyang may kausap ang security guard. Nakita pa niyang itinaas ng security guard ang kamay nito na parang may itinuturo.

Tila ba parang namamalikmata siya na hindi niya alam, hindi niya alam kung dahil ba sa pagod, dahil may kalabuan na ang salamin ay hindi niya maaninagan ang kausap ng lalaki.

“Sir.. eto na po ung susi nyo..”

Muling inulit ng babae ang sinabi, “Sir… eto na po ung key.” at si Wendell na ang kumuha.

“Psst pre, ayos ka lang?” ang tanong ni Wendell.

Napalingon si Garry sa kaibigan at kinusot ang mga mata. “Ahh oo ayos lang ako, parang may kung anong naramdaman lang ako, nakita ko kasi ung kausap ni manong guard, parang kala ko si Billy..” ang sabi ni Garry at lumingon silang dalawa sa may pinto, nakita nilang wala nang kausap ang security.

“Naku, pagod lang yan pre, tska isang linggo mo nang iniisip ang anak mo.. baka naman mamaya si Maria naman ang makita mo, hehehehe..”

“Kaya tara na sa kwarto natin.. ipahinga mo na yan,” ang sabi ni Wendell sa kanya sabay abot sa kanya ang susi.

 

Umakyat na sila sa 2nd floor at habang papunta sa kwarto ay nagsalita si Garry.

“Pre, bukas na tayo ng umaga pumunta kina Maria, paniguradong mas magagalit ’yon kung gabing-gabi na tayo mambubulabog sa kanila…” ang sabi ni Garry sa kaibigan.

“Hmmm, ikaw ang bahala, pre.. Tutal anong oras na, mag-aalas-onse na, oh…” ang sabi ni Wendell.

“Tama, bukas na lang ng umaga.. Pahinga na tayo.” ang sabi ni Garry, at nang makarating sa kanilang kwarto ay pumasok agad ang magkaibigan. Nakita nilang malaki ang kwarto, may dalawang kama na single bed, may aircon, banyo, maliit na mesa, dalawang upuan, may cabinet at isang maliit na ref.

 “Oh, mukhang ok to, pre, dito na ako sa isang kama, ahh…” ang sabi ni Wendell.

“Sige, dito naman ako,” ang sagot ni Garry, halos parehong naghubad ng kanilang mga damit. 

“Pre, mauna na akong maligo…” ang sabi ni Garry.

“Sige sunod ako..” ang sagot naman ni Wendell.

Matapos makapaglinis ng katawan ng dalawa, ay natulog sila nang mahimbing. 

Binawi ang lakas nila sa gabing iyon at wala silang kaalam-alam sa pangyayaring gugulat na lang sa kanila kinabukasan.

Itutuloy…

 

 

ANG KWENTO NG MAG AMA CHAPTER 7 (VIDEOCALL KAY PARE)

 

ANG KWENTO NI BILLY 

IKALAWANG LIBRO

ANG KWENTO NG MAG AMA 

CHAPTER 7

(VIDEOCALL KAY PARE)

MARTES NG GABI

SA MAYNILA

Nasa apartment na ngayon si Garry at heto siyang kausap si Wendell. 

Pinag-uusapan ang kanilang pagpunta sa Marinduque. Nabili na rin ni Wendell ang kanilang ticket at pinag-usapan na lang nila na si Wendell na ang luluwas at magkikita na lang sila sa terminal ng bus.

“Kamusta ka naman?”

“Kitang-kita sa mga mata mo yung kalungkutan, pre…”

“Wag mo kasi silang masyadong iniisip… magkikita din kayo ng anak mo sa Sabado at makakausap mo na silang mag ina, ipaliwanag mo lahat sa kanila..” ang sabi ni Wendell sa kaibigan.

“Kaya etong natitirang tatlong araw, mag-relax ka muna.. May Wednesday to Friday kapa oh, tatlong araw pa.. Wag mo masyadong bigyang ng stress ang sarili mo..” ang payo ni Wendell sa kanya.

Napatango naman si Garry at sinabing “sabagay, haaaaay! Ang bigat pre! Sobra..”

“HEHEHE, wala ehh, wala tayong magagawa, nangyari na ang mga nangyari.. Pinagsisihan mo naman ang lahat, pero kahit nagsisi ka na, eh may mga nadamay pa rin , kaya ayun sila nasa Marinduque… Hehehe.. Chill ka na lang, pre…” ang sabi ni Wendell at napatango na lang si Garry sa mga narinig.

At humirit pa ito ng birong “ijakol mo na lang yan.. Nang makatulog ka ng malalim..” at nagtawanan silang dalawa.

“GAGO ka talaga.. Kahit ganitong may pinagdadaanan ako ay libog pa rin ang nasa isip mo..”

“Hindi ka na talaga nagbago, hahahahaha!” ang natatawang sabi ni Garry.

“Hindi na talaga ako magbabago pre, kilala mo ako.. Libog lang ang pampalipas oras ko..”

“Ano? Tara, jakol tayo..” ang sabi sa kanya, at napailing naman si Garry.

“Dali na pre, teka ahh.. Hanap lang ako porn na papanoorin natin ng sabay..”

“Dating gawi..” at kinuha nito ang isang cellphone, naghanap ng porn. 

“Oh heto nakakita na ako, ginagangbang ung straight na lalaki hehehe..,” at ipinadala niya ang link kay Garry sa kanyang viber account.

Wala nang nagawa si Garry kaya kinuha niya ang service phone niya na ginagamit sa trabaho at ito ang kanyang ginamit para panooran.

Nakita niya ang link at pinindot ito. 

May pinindot lang siya at napunta na ito sa kanyang Chrome.

“Ayan malaki na..” ang sabi niya at nagsimula na siya sa pinapanood.

“Pre, pinapanood mo na?” at tanong ni Wendell.

“Oo pre.. Game na…” ang sagot ni Garry at nakita niya si Wendell na naghubad na ng boxer shorts. Lumitaw agad ang titi nitong semi-erect.

Naisip na rin niyang maghubad at ipinakita kay Wendell ang pagsakmal niya sa kanyang alaga. Habang ang isang kamay ay nakahawak sa isang cellphone at pinapanood ang kinakantot na straight na lalaki. 

Sa kanyang pinapanood ay nakapalibot ang mga lalaki, nagjajakol habang salitan kumakantot sa lalaking nasa gitna.

Narinig ni Garry ang ungol ni Wendell at narinig naman ni Wendell ang ungol ng kaibigan.

Parehong taas baba ang mga kamay sa kanilang naninigas na alaga.

“Tangina ahhhh, laki ng bayag mo ngayon pre ahh, halatang maraming ipon hehehehe,” ang sabi ni Wendell at nagtawanan silang dalawa.

“Ulul, ikaw din naman..” ang sagot ni Garry.

“HEHEHEHE, normal na lang ’yan na malaki..” ay nagtawanan silang dalawa na patuloy lang sa pagjajakol ng kanilang mga burat.

Sarap na sarap ang magkaibigan.

Ramdam na nila ang libog at kakaibang sarap. 

Sa mga oras na iyon ay hindi na muna masyadong inintindi ni Garry ang problema at heto ang pagjajakol muna ang kanyang inisip.

Taas-baba siya sa kanyang malaki at matigas na kargada.

Maging ang kanyang kaibigan ay taas-baba rin sa malaking alaga nito.

Sabay na sabay silang dalawa sa pagjajakol, ang kanilang mga alaga ay may lumalabas nang precum na ang ibig sabihin lang ay tinatablan na talaga sila at nalalapit na rin ang pagpapalabas ng kanilang tamod.

“Hmmmmmmm, pare, ma–malapit na ako! Uhhhmmm tangina nitong pinapanood natin.. Uhhhmmm!” ang sabi ni Wendell na taas-baba pa rin sa kanyang naninigas na titi.

“HEHEHE, kaya nga putangina uhhhmmmh mmmmmm!”

“Ayos ’tong pagjajakol uhhhmmm hmmmmm!” ang kanyang sagot kay Wendell habang nakatitig sa pinapanood dahil ngayon ang bida sa palabas ay may sumpal na isang titi sa bibig, may nakapasok na malaking burat sa likuran at ang dalawang kamay ay abalang jumajakol naman sa dalawang titi.

Mas tumaas pa ang libog niya nang biglang ma-imagine niya si Billy ang bida at silang magkakaibigan ang nakapalibot sa lalaki. 

Siya ang kumakantot, si Wendell ang nagpapachupa, tapos si Arnold at Edward ang nakatayo naman sa magkabila habang jinajakol ang kanilang mga titi.

Ganitong eksena ang naglalaro sa kanyang isipan habang naririnig ang ungol ng mga nasa porno.

Narinig na rin niya ang ungol ni Wendell na sinabing lalabasan na ito.

Ilang segundo lang din naman ay naramdaman na niya ang paglabas ng kanyang tamod na hindi na niya pinigilan pa. “Uhhhmmmm pre, ayan na ako! Uhhhhmmm hmmmmm!”

“Lalabasan na ako.. Ahhh ayan na! Ayan na! Uhhhmmm hmm hmm hmmmm!”

“’Yan pa ahh ahh ah ahh ahh ah ah ah ah ah ah!” at nakita na nga ni Wendell ang pagputok ng tamod ng kanyang kaibigan, sa tagal at dami ay hetong sumumpit sa mukha, dibdib, mga daliri, pusod at bulbol ni Garry ang lahat.

“Hmmm tangina ang dami pre.. Uhhhhmm hmmmmm!” ang hingal nitong sabi na jinakol pa rin ang kanyang titi. May iilang tamod pang lumabas mula sa hiwa ng ulo. 

Narinig naman niya si Wendell na umungol na rin at lalabasan na ito.

“Pre, pre.. Heto na rin ako! Uhhhhmmm hmmm hmmm hmm hmmm!”

“Ahhhhh pukingina ahhhh ang dami din… uhhhmmm hmm hmm hmmmmm!” at natawa na lang ito dahil katulad ni Garry ay may sumumpit din sa kanyang mukha at katawan.

Binaba ni Garry ang cellphone na pinapanooran at kinuha naman ang cellphone kung saan kausap si Wendell. Ganun din si Wendell na ipinakita nilang dalawa ng mga tamod na kanilang inilabas.

“Ayos ba pre…” ang tanong ni Wendell.

“Ayos na ayos pre.. Hehehe.” ang sagot ni Garry at nagsabi na silang sa isa’t isa na kailangan na nilang maglinis.

Nagkasundo naman sila at sinabi ni Garry na pagkalinis niya ay matutulog na siya.

Wala naman problema ito kay Wendell hanggang sa naputol na ang kanilang tawag. 

Tumayo si Garry at lumakad itong hubad papunta sa banyo. Doon ay naglinis siya ng katawan.

Tapos ay natulog ng mahimbing, sinunod ang kaibigan na wag munang isipin ang kanyang problema. Huwag niya munang isipin ang kanyang asawa at anak.

Itutuloy…

 

ANG KWENTO NG MAG AMA CHAPTER 6 (MABIGAT PARA KAY GARRY)

 

ANG KWENTO NI BILLY 

IKALAWANG LIBRO

ANG KWENTO NG MAG AMA 

CHAPTER 6

(MABIGAT PARA KAY GARRY)

MARTES NG UMAGA

SA MAYNILA

Nakaupo ngayon si Garry sa kanyang station. Kanina pa sumisipat-sipat sa opisina ng kanyang boss dahil nais niyang mag-request ng leave kahit tatlong araw lang.

Kaya habang nakaupo siya, paulit-ulit sa kanyang isipan ang gagawin niyang dahilan. 

Ang dahilan na gusto niyang magpahinga dahil sa mental stress, ganito lang ang kanyang idadahilan na alam naman niyang malabong maibigay sa kanya dahil hindi ito sapat na dahilan para payagan siya.

Hanggang sa makita niyang bumukas ang salaming pinto ng opisina at nakita niyang may lumabas na tatlong empleyadong kakatapos lang kausapin.

Kaya dali-dali siyang tumayo at lumakad papunta sa opisina.

Nakita niya ang lalaking nakatayo sa may pinto na halos kasing tangkad lang din niya at kasing edad lang din niya ito. Nauna lang ng dalawang taon sa kanya sa kumpanya.

Sakto lang ang laki ng katawan, mas malaki pa rin ang katawan ni Garry kung sila ay ipagkukumpara.

May dating din, kaya ang iba ay humahanga dito.

Naglakad ang kanyang boss papunta sa pantry at naisipang sundan ito ni Garry.

Naabutan niyang kumukuha ng baso ang kanyang bossing na agad niyang kinausap.

“Good Morning boss!” ang kanyang bungad.

Napalingon ang lalaki sa kanya at may ngiti naman itong ibinigay at sinagot ang bati ni Garry. “Good Morning din Garry..” pero hindi pa nakakapag salita si Garry ay nagsalita na ang lalaking kumukuha ng tubig.

“Pasensya na pala sa pagpapapasok sa'yo ngayong araw, alam kong nagsabi ka na mag le-leave ka, pero importante kasi ito.. Alam mo naman maluwag tayo sa mga leaves pero kapag ganung mga urgent ay kailangan talaga..”

Matapos sabihin ito ng lalaki ay uminom na ito ng tubig at tumango naman si Garry.

Pagkatapos uminom ng lalaki at nagtanong itong muli.

“May kailangan ka?” ang tanong nito.

Tumango si Garry at sinabing “meron po.. Mag leave po sana,” ang sabi ni Garry at napangisi naman ang lalaki.

“Hmmmmmm.. Leave, hmmmm, tara sa opisina ko, tingnan natin..” ang sabi nito at tumango na lang si Garry. 

Ibinaba ng lalaki ang baso at lumakad na ito papunta sa opisina habang si Garry ay nakasunod lang sa likuran at muling binigkas sa isipan ang dahilan ng kanyang pag-leave.

Habang naglalakad ay napansin ni Garry ang matikas ding katawan ng lalaki, sa hapit na polo shirt nito ay ipinapakita lang na nagbubuhat din ito.

Nang makarating na sila sa opisina ng kanyang boss ay pinaupo na siya at ang lalaki naman ay nakaupo sa kabila, binuksan ang laptop at hinanap ang records ni Garry. 

Nang makita na niya ang record ni Garry at napatango tango naman siya.

Sinilip din nito ang attendance at wala naman siyang nakitang hindi maganda.

Tumango at tumingin na ito kay Garry sabay sara ng kanyang laptop. “So Garry, ilang days? Anong dahilan?” ang tanong ng kanyang boss.

Nakangiti kay Garry habang nagtatanong.

Pakiramdam ni Garry na good mood ang kanilang bossing kaya malakas ang pakiramdam niyang mapapayagan siya.

“3 days po sana, starting Monday next week hanggang Wednesday po..”

“Ano po, hmmmm, ung reason... Me–mental stress po boss..” ang kanyang kinakabahang sagot.

Napatango ang kanyang boss at sinabing “mental stress.. Dahil ba sa work? Sa family..?” 

“Sorry kung inaalam ko ahh, para naman alam ko din ang isasagot ko kapag tinanong ako ng mas mataas pa sa akin.. Alam mo naman na kapag nagtanong na sila Senior. Kailangan may dahilan ako..” ang paliwanag ng lalaki.

Napatango naman si Garry at sinabing “sa family po..” ang sagot nito at napatango na lang ang lalaki.

“Ok personal pala, sige papayagan kita.” ang sabi ng lalaki sa kanya, at napangiti naman si Garry.

“Ay, Teka nga at may sisilipin ako..” ang sabi nito kay Garry na biglang kinabahan. 

Nakita niya ang boss na muling binuksan ang laptop at pumindot-pindot lang. 

Sinilip nito ang operations calendar nila.

“Hmmmm.. Next week, hmmmm wala naman pala..” ang sabi nito sa sarili.

Tapos ay tumingin na siya kay Garry at sinabing “ Okay, sige, ganito, kung gusto mong mag-leave ng isang linggo ay papayagan kita.” at umaliwalas ang mukha ni Garry sabay sabing “Talaga, boss… Sige po.” dahil pakiramdam ni Garry na mas maraming araw ang kakailanganin niya.

 Nang magulat siya sa sinabi ng kanyang boss, “pero sa isang kundisyon,” at nagulat si Garry sa narinig. 

“Kundisyon po boss? Hmmm ano po iyon?” ang kabado nitong tanong habang nakatingin sa seryosong mukha ng lalaking may dating.

Mestiso at chinito ang datingan ng lalaking tinititigan niya ngayon.

Kita naman sa tikas ng katawan nito na nagbubuhat siya.

Ngumisi ang gwapong lalaki at sinabi sa kanyang “Be my gym buddy after work, mga 3 days lang naman per week. Monday, Wednesday, and Friday.”

“Iba kasi ang cuts ng katawan mo. Ang ganda, at hindi ka mukhang malaking-malaki. Ganyan ang gusto kong mangyari sa katawan ko, if ok lang sa’yo?” ang sabi sa kanya ng kanyang boss habang pinagmamasdan ang kanyang katawan.

“Gym buddy..” ang gulat ni Garry.

“Naku boss, hindi po ako nagbubuhat sa mga mamahaling gym, minsan sa bahay lang ako push-ups, sit-ups, tsaka buhat ng galong tubig, hehehe.. Minsan kapag may extra sa mga bakal gym naman ako, arawan lang ang kaya kong ibayad, hindi pang monthly.. May pamilya akong sinusuportahan,” ang diretsuhang sagot nito.

“Hmmmmmm.. Ganun ba, ok sige sige.. Kalimutan mo na lang ung kondisyon na iyon Garry.. Sige na pwede ka nang mag leave ng 1 week, basta endorsed mo lang ng maayos ang lahat sa akin ung mga hindi mo matatapos para ako na ang lilingon..”

“Puwede ka nang umalis…” ang sabi ng lalaking nakangiti sa kanya.

Ngumiti naman si Garry at sinabing “Salamat po, boss… Una na po ako.” At tumayo na ito para lumabas.

***

Sa pagbalik ni Garry sa kanyang station ay dali-daling tinawagan si Wendell. 

Nang makausap na niya si Wendell, sinabi niyang pinayagan siya ng isang linggo next week. Natuwa naman si Wendell at sinabing siya na ang bibili ng kanilang ticket para sa sabado.

“Salamat, pre!” ang sabi naman ni Garry sa kanya.

“Wala iyon pre.. Basta ikaw..” at doon na natapos ang kanilang usapan.

***

Buong araw ay nagtrabaho lang si Garry. Paminsan-minsan ay naiisip ang anak at asawa na paulit-ulit din niyang tinatawagan si Billy, pero nakapatay pa rin ito.

Sinubukan na rin niyang tawagan si Maria, pero hindi naman siya sinasagot at paminsan-minsan pinapatay.

Nag-text at nag-chat na rin siya sa asawa, humihingi ng sorry, pero ni-seen ay hindi ginagawa ni Maria.

Kaya naman nilulunod na lang ni Garry ang kanyang sarili sa trabaho at sa tuwing sasagi muli sa isip ang anak ay napapailing na lang siya dahil wala siyang magawa para makausap ang anak.

“Kamusta ka na kaya anak?”

 

Itutuloy…

 

ANG KWENTO NG MAG AMA CHAPTER 5 (PAGLISAN)

 

ANG KWENTO NI BILLY 

IKALAWANG LIBRO

ANG KWENTO NG MAG AMA 

CHAPTER 5

(PAGLISAN)

SA BAHAY NI WENDELL

LUNES NG TANGHALI

“Mga pre, mauna na ako ahh.. Salamat sa hindi malilimutang gabi hehehehe.. Tsaka narin sa pagkain,” ang sabi ni Arnold na palabas na ng bahay nila Wendell.

Nang makalabas na siya, sinabi naman ni Wendell na gusto niyang matulog dahil pakiramdam niya ay kulang pa ang kanyang tulog. “Sige lang pre, dito muna ako sa sala..” ang kanyang sagot sa kaibigan. 

“Sige, gisingin mo lang ako kung may kailangan ka ah,” at tumango naman si Garry.

Umalis si Wendell sa harapan ng kaibigan at nahiga naman si Garry sa sofa habang nakatingin sa kanyang Messenger.

Sinilip ang inbox at pumunta sa account ng anak.

“Hello, nak, puwede ka bang makausap?”

“Nak? Galit ka ba sa akin?”

“Siguro galit ka nga dahil wala kang seen sa mga chat ko.”

“Sorry, nak!”

“Usap naman tayo, Billy anak..”

“Sana mag-reply ka naman. Please.”

“Kakausapin ko din ang mama mo pero siguradong galit pa siya sa akin, palalamigin ko muna ung sa amin..”

“Gusto kong makausap ka sana, kahit dito lang sa chat.”

“Billy?”

“Anak, reply naman dyan?

“Sige, hindi muna kita kakausapin..”

“Chat ka na lang kapag handa ka nang replyan ako.”

“Ilabas mo lahat ng nasa isipan mo, Sabihin mo sa akin ang lahat?”

“Sa ngayon, dito muna ako sa kanila, Tito Wendell mo.”

“I love you, nak!”

“Love ka ni papa nak!”

Ang mga chat na iyon ay walang pag-seen ni Billy.

Habang muli niyang binabasa ang mga mensahe niya mula kanina, ay malakas ang pakiramdam niya na galit nga ang anak. Dahil ang silipin man lang ang kanyang mga chat ay hindi ginawa.

Napabuntong-hininga na lang itong si Garry sa kanyang kinahihigaan.

Ibinaba ang cellphone at pumikit ito.

Pero hindi pa man nagtatagal ang kanyang pagpikit ay narinig niyang may nag-chat sa kanya. Kaya naman agad-agad niya itong sinilip. “Sana si Billy.. Sana si Billy..”

Pero nang silipin niya ito ay hindi si Billy, kundi isang empleyado na hawak niya.

“Boss Garry.. Need mo daw pumasok bukas, may client meeting, dapat nandoon ka daw.” 

“OK.” Iyon lang ang reply niya.

Tapos ay muli siyang pumikit habang naghihintay pa rin sa kanyang anak.

***

 

Lumalim ang tulog niya at hindi niya namalayan na pagabi na pala at narinig na lang niya si Wendell na may kinakalikot sa kusina. 

“Uhhmmm ang haba ng tulog ko ahh..” ang kanyang sabi sa sarili at bumangon ito para silipin ang kumpare sa kusina.

“Uy! Napahaba din ang tulog mo pre.. Naghihilik ka pa,” ang sabi ni Wendell habang siya ay naghuhugas ng bigas.

Napaupo si Garry sa upuan at doon nakipagkuwentuhan sa kaibigan. 

Tumulong na rin siya sa paghahanda ng kanilang hapunan. Sinabi na rin ni Garry na kailangan niyang lumuwas na bukas ng umaga dahil may client meeting sila. 

Kinuwento rin niya kay Wendell na hindi pa rin na-se-seen ang chat niya sa anak.

“Tama yan pre, nang malibang ka muna..”

“Gusto mo bang tawagan mo gamit ang cellphone ko?” ang tanong ni Wendell. 

Tumango si Garry at hiniram ang cellphone. Nang i dial na niya ang number ng anak ay may operator lang na nagsalita. “The number you have dialed is currently unavailable. Please try your call later." 

“The number you have dialed is currently unavailable. Please try your call later." 

Binaba ni Garry ang cellphone.

“Oh, anong nangyare?” ang tanong ni Wendell habang nag pupunas ng kamay.

“Currently unavailable daw pre..” ang sagot naman ni Garry.

“Gusto mo puntahan natin?” ang tanong naman ni Wendell at tumango si Garry dahil naisip nitong pinatay ni Billy ang kanyang cellphone.

***

Kaya naman matapos ang kanilang hapunan ay pumunta agad sila sa bahay nila Garry.

Nakita pa lang ni Garry ang kanilang bahay ay nakaramdam agad siya ng kalungkutan at kaba. Isang ilaw lang ang nakabukas sa labas ng kanilang bahay, patay ang lahat ng ilaw sa loob.

 Bumaba na ang magkaibigan sa sasakyan at pumunta agad sa may pinto. Kumatok si Garry ng ilang beses pero walang sumasagot.

“Maria!”

“Maria!”

“Billy anak!”

“Billy anak! Maria..”

“Pre parang walang tao..” ang sabat naman ni Wendell at may babaeng nagsalita mula sa kabilang bahay.

“Naku! Umalis ang mag ina mo Garry, kaninang umaga..” ang sabi ni Nena.

Lumingon si Garry sa kanya at lumapit. “Alam mo ba kung saan sila pumunta?” ang tanong ni Garry.

“Ang sabi niya uuwi muna daw sila sa tiyahin daw niya, sa may Marinduque.” 

“Sabi ko nga bakit ang layo ehh.. Etong si kumare, padalos dalos, hindi ka muna kinausap kako sa kanya..” ang sabi ng babae.

Habang napansin naman ni Wendell na may binatang nakadungaw sa bintana sa bahay nila Nena, halata sa mga mata nito ang kalungkutan. Napatingin din si Garry sa tinitingnan ni Wendell at nakita niya si Yael, nagkatitigan ang dalawa pero sa mga mata nila ay bakas ang lungkot.

 Nagpasalamat na lang sila kay Nena at tumango kay Yael.

Sa pagsakay nila sa sasakyan ay nagsalita na si Garry. 

“Masyadong malayo ang Marinduque, hindi kakayanin ng schedule ko sa trabaho..” ang sabi ni Garry sa kaibigan.

“Mag leave ka sa susunod na linggo kung gusto mo, sasamahan kita.. Kahit mag tatlo o apat na araw tayo doon.. Madali naman akong makapag leave sa trabaho ko,” ang sabi ni Wendell at nabuo ang plano nilang dalawa. “Sige, susubukan ko..sana payagan ako,” ang sabi naman ni Garry at umuwi na sila sa bahay ni Wendell.

***

Nag-ayos ng gamit si Garry at nakiusap sa kaibigan na babalik ito sa susunod na darating na sabado. Wala namang problema kay Wendell ito.

Sa gabing iyon ay maaga rin silang nagpahinga. 

Madaling-araw kasi ang biyahe ni Garry.

***

SA KABILANG BANDA… 

Nakatingin ngayon sa malawak na karagatan ang binatang may luha sa kanyang mga mata.

Nang marinig niya ang ina na sinabihan siyang “nak, mag handa kana, malapit na tayong bumaba..” agad niyang pinunasan ang pisngi.

“Sige po mama..” ang sabi ni Billy.

“Ma, hanggang kailan po tayo doon?” ang tanong nito kay Maria.

“Hindi ko alam anak..” 

“Ma, pwede ko na bang makuha ung phone ko?” ang tanong naman ng binata.

Umiling si Maria at sinabing “hindi muna anak.. Doon na lang sa bahay ng lola mo..” at wala nang nagawa si Billy. Hindi rin niya alam kung bakit biglang kinuha ng kanyang mama ang cellphone niya kagabi. 

Napatingin na lang siya sa malawak na karagatang binabaybay ng sinasakyang barko.

Itutuloy…